Σταμάτης και Δημήτρης Κόκοτας: Σπάνιες στιγμές πάνω στη σκηνή

Ο Δημήτρης Κόκοτας γεννήθηκε μέσα στη μουσική. Μεγάλωσε σε ένα σπίτι όπου οι μελωδίες αποτελούσαν κομμάτι της καθημερινότητας και όπου το όνομα του πατέρα του, Σταμάτη Κόκοτα, ήταν ήδη συνδεδεμένο με μια ολόκληρη εποχή του ελληνικού τραγουδιού.

Πατέρας και γιος ακολούθησαν διαφορετικές διαδρομές, απέκτησαν τη δική τους καλλιτεχνική ταυτότητα, όμως υπήρχαν φορές που αυτές οι δύο διαδρομές συναντήθηκαν πάνω στη σκηνή.

Και σήμερα, μετά τον θάνατο του Δημήτρη Κόκοτα στα 57 του χρόνια, εκείνες οι κοινές εμφανίσεις αποκτούν αναπόφευκτα διαφορετική συναισθηματική βαρύτητα.

Το «Πες πως μ’ αντάμωσες» που τραγούδησαν μαζί

Μία από τις πιο χαρακτηριστικές τηλεοπτικές συναντήσεις τους καταγράφηκε την Παραμονή των Χριστουγέννων του 2007 στην εκπομπή «Έχει γούστο» της Μπήλιως Τσουκαλά.

Ο Σταμάτης Κόκοτας ήταν ο κεντρικός καλεσμένος και άνθρωποι που είχαν διασταυρωθεί μαζί του στη μεγάλη καλλιτεχνική διαδρομή του μοιράζονταν ιστορίες και αναμνήσεις.

Η μεγάλη έκπληξη της βραδιάς, όμως, ήταν η εμφάνιση του γιου του.

Ο Δημήτρης Κόκοτας μπήκε στο πλατό και πατέρας και γιος ένωσαν τις φωνές τους. Ανάμεσα στα τραγούδια που ακούστηκαν ήταν το «Πες πως μ’ αντάμωσες», σε μια σύμπραξη που αποτύπωσε μπροστά στις κάμερες τον κοινό μουσικό κώδικα των δύο ανδρών.

Σε μία ακόμη ξεχωριστή στιγμή τους, ο Δημήτρης Κόκοτας βρίσκεται πάνω στη σκηνή και τραγουδά, ενώ στο πρώτο τραπέζι κάθεται ο πατέρας του, Σταμάτης Κόκοτας, και τον παρακολουθεί.

Κάποια στιγμή, ο Δημήτρης πλησιάζει τον πατέρα του και τον καλεί να σηκωθεί και να τραγουδήσουν μαζί. Ο Σταμάτης Κόκοτας ανταποκρίνεται και οι δυο τους ενώνουν τις φωνές τους στα «Όνειρο απατηλό», «Πες πως μ’ αντάμωσες» και «Στου Όθωνα τα χρόνια», χαρίζοντας στο κοινό μια αυθόρμητη συνύπαρξη πατέρα και γιου.

Η εικόνα έχει τη δική της ξεχωριστή σημασία, ο πατέρας, μία από τις σπουδαιότερες φωνές του ελληνικού τραγουδιού, βρίσκεται αυτή τη φορά κάτω από τη σκηνή και καμαρώνει τον γιο του. Και είναι ο Δημήτρης εκείνος που τον σηκώνει για να μοιραστούν ξανά το τραγούδι.

Η «Αννούλα του χιονιά» με τους δύο τους στη σκηνή

Από τις κοινές τους εμφανίσεις έχει μείνει και η ερμηνεία της «Αννούλας του χιονιά».

Δύο διαφορετικές γενιές, δύο διαφορετικές φωνές, αλλά ένας δεσμός που ξεπερνούσε τη μουσική. Ο Δημήτρης δεν προσπάθησε να γίνει ένας δεύτερος Σταμάτης Κόκοτας. Και ίσως αυτό να ήταν ένα από τα σημαντικότερα στοιχεία της πορείας του.

Ο Σταμάτης Κόκοτας δεν ήθελε αρχικά να γίνει τραγουδιστής ο γιος του

Κι όμως, αυτή η κοινή αγάπη για τη μουσική είχε ξεκινήσει με... διαφωνία.

Ο Σταμάτης Κόκοτας δεν είχε ενθουσιαστεί όταν κατάλαβε ότι ο γιος του ήθελε να ακολουθήσει τον ίδιο δρόμο. Γνώριζε καλύτερα από τον καθένα πόσο απαιτητικό και σκληρό μπορούσε να γίνει το επάγγελμα του τραγουδιστή και θα προτιμούσε αρχικά να δει τον Δημήτρη να επιλέγει κάτι διαφορετικό.

Ο ίδιος είχε περιγράψει χαρακτηριστικά πώς, παρά τις αντιρρήσεις του, ο γιος του επέμενε, πήρε κιθάρα και άρχισε να μελετά.

Η αρχική επιφύλαξη, ωστόσο, μετατράπηκε στην πορεία σε υπερηφάνεια.

Ο Σταμάτης Κόκοτας είχε αναγνωρίσει δημόσια το ταλέντο του γιου του, λέγοντας πως εξελίχθηκε σε έναν καλλιτέχνη που είχε πλέον όλα τα εφόδια για να χαράξει τη δική του πορεία.

«Θα πέσω από το μπαλκόνι»

Χαρακτηριστική της σχέσης τους είναι και η ιστορία από το 1993, όταν ο Δημήτρης ανακοίνωσε στον πατέρα του ότι ετοιμαζόταν να κάνει τον πρώτο του δίσκο με τον Φοίβο.

Η αντίδραση του Σταμάτη Κόκοτα ήταν αυθόρμητη: «Θα πέσω από το μπαλκόνι», φέρεται να του είπε.

Ο Δημήτρης, όμως, ακολούθησε την επιλογή του.

Το 1994 κυκλοφόρησαν οι «Διαδόσεις» και ακολούθησε η «Συνείδηση», με την οποία ήρθε και η «Ανεμώνα», ένα από τα τραγούδια που σημάδεψαν τη δεκαετία του '90 και ταυτίστηκαν όσο λίγα με τη φωνή του.

Ο γιος του Σταμάτη Κόκοτα είχε πλέον πάψει να είναι απλώς «ο γιος του Κόκοτα». Είχε αποκτήσει το δικό του κοινό και τις δικές του μεγάλες επιτυχίες.

«Ποτέ δεν με ενόχλησε η σύγκριση με τον πατέρα μου»

Ο Δημήτρης Κόκοτας δεν αρνήθηκε ποτέ το βάρος του ονόματος που κουβαλούσε. Αντίθετα, μιλούσε για τον πατέρα του με υπερηφάνεια.

«Ποτέ δεν με ενόχλησε η σύγκριση με τον πατέρα μου. Ένιωθα μόνο περηφάνια», είχε εξομολογηθεί σε παλαιότερη συνέντευξή του.

Έχοντας δει από παιδί τι σημαίνει τεράστια δημοφιλία, έλεγε πως ακόμη και όταν ο ίδιος γνώρισε την επιτυχία και την έντονη αγάπη του κοινού, κατάφερε να κρατήσει τα πόδια του στη γη.

Για εκείνον, το «Κόκοτας» ήταν πράγματι μια βαριά κληρονομιά. Ήταν όμως, όπως ο ίδιος έλεγε, περισσότερο μια «ανοιχτή πόρτα» και μια «προστασία» παρά ένα εμπόδιο.

Το «Γιε μου» που σήμερα ακούγεται αλλιώς

Υπάρχει όμως και μία κοινή τους στιγμή που σήμερα είναι δύσκολο να παρακολουθήσει κανείς χωρίς συγκίνηση.

Στον Κήπο του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών, το 2015, πατέρας και γιος βρέθηκαν μαζί και στο «Γιε μου», το εμβληματικό τραγούδι σε μουσική Απόστολου Καλδάρα και στίχους Λευτέρη Παπαδόπουλου.

Ένα τραγούδι γραμμένο πάνω στον πόνο ενός πατέρα για το παιδί του.

Τότε ήταν μια καλλιτεχνική στιγμή ανάμεσα σε έναν πατέρα και έναν γιο που μοιράζονταν τη σκηνή.

Σήμερα, γνωρίζοντας ότι ο Σταμάτης Κόκοτας έφυγε από τη ζωή το 2022 και ότι λίγα χρόνια αργότερα έφυγε και ο μοναχογιός του, Δημήτρης, η εικόνα των δυο τους αποκτά έναν συμβολισμό που κανείς εκείνη τη βραδιά δεν θα μπορούσε να προβλέψει.

Μια μουσική κληρονομιά που συνεχίζει να τους ενώνει

Ο Σταμάτης Κόκοτας υπήρξε μία από τις χαρακτηριστικότερες φωνές του ελληνικού τραγουδιού. Ο Δημήτρης μεγάλωσε δίπλα του, επηρεάστηκε βαθιά από εκείνον, αλλά επέλεξε να μη ζήσει αντιγράφοντάς τον.

Έφτιαξε τη δική του διαδρομή, τραγούδησε τις δικές του επιτυχίες και γνώρισε τη δική του εποχή μεγάλης δημοφιλίας.

Υπήρχαν, όμως, εκείνες οι φορές που οι δύο κόσμοι ενώνονταν. Ο πατέρας και ο γιος στέκονταν δίπλα δίπλα, τα μικρόφωνα άνοιγαν και το κοινό άκουγε δύο γενιές της ίδιας οικογένειας να τραγουδούν μαζί.

Αυτά τα βίντεο μένουν πλέον ως κάτι περισσότερο από τηλεοπτικά και μουσικά ντοκουμέντα.

Είναι οι στιγμές στις οποίες ο Σταμάτης και ο Δημήτρης Κόκοτας θα βρίσκονται πάντα ξανά μαζί πάνω στην ίδια σκηνή.